Poezja na emigracji.

Przyszła kolej na odmianę. W końcu Polonia to nie tylko praca i jeszcze raz praca. To także inne aspekty życia, m.inn. kultura i sztuka. Na tej stronie przedstawię mini kącik poezji emigracyjnej, czyli te wiersze obecnych emigrantów, które utkwiły mi z różnych powodów głęboko w pamięci.
 

Zdzisław Wysoczarski

Strona z wierszami Autora
Strona prywatna Autora

Autor o sobie:
...z czołem do góry podniesionym, z własnym sumieniem w zgodzie żyć, z sercem pogodą wypełnionym, szlachetną drogą w życiu iść.
 

Tęsknota
Autorka: Bożena Zych

Ból okrutny przeszył serce moje,
Bo muszę opuścić babciu twe podwoje.
Rozum krzyczy - jedź!!!
Dusza drze szaty i krzyczy - nie!!!

Będę tęsknić do pól i lasu
Bocianów na ścierniskach,
Ukochanych ptaków.
Nie wyjdę jak co ranek
Oglądać wschodu słońca.
Na ławce nie będzie
Stać kawa gorąca.
Nie wezmę wiaderka
I kija w rękę
Idąc wygonem do lasu na grzyby
Oglądać sarenkę.
Czasem przez drogę przebiegł lis rudy.
W mieście doświadczę okropnej nudy.
W mieście nie zobaczę nic poza
Zgiełkiem i hałasem.
I tylko na balkonie
Wrona przysiądzie czasem..

Bożena Zych

Tak sama autorka pisze o sobie w debiutanckim tomiku wierszy:

"Urodziłam się na Lubelszczyźnie w roku 1969.
Od piętnastu lat okazjonalnie piszę wiersze, a od ośmiu lat również maluję.
Piórem i pędzlem staram się opisywać otaczającą mnie rzeczywistość, a głównie osobiste przeżycia i odczucia.
Uważam, że poza prozą zawodową powinno się mieć dowolną pasję, będącą dopełnieniem codziennego życia.
Od roku 2005, z mężem i dwoma synami, mieszkam na stałe w Anglii."

Ja ze swojej strony serdecznie dziękuję Bożenie za tomik literacki: "Jaka jestem" przysłany z dobrej woli wraz z dedykacją.
 

Biznes po Polsku
Autor : Stanisław Dworak

Biznes to wielkie słowo i wszędzie słyszane
Z pieniądzem i bogactwem jest utożsamiane
Tak powinno wyglądać i tak być widziane
A nie wiecznie śledzone, zawsze podejrzane
Biznes to harówa i wyrzeczeń wiele
Tam się ciężko pracuje i słów się nie miele

Biznes w Polsce to przestępstwo, trzeba go uje...
Zniszczyć na początku, rozwinąć się nie dać
Obłożyć tak podatkami, by od razu skonał
By nikt, nigdy, niczego w polsce nie dokonał

Ludzi ubezpieczyć na śmierć i na życie
Właścicielowi nie zostawić ani na przeżycie
Ludzie w Ameryce są nieubezpieczeni
Biznesów na to nie stać i to się nie zmieni
Żony biznesmenów w budżecie za centy pracują
I ubezpieczenia dla mężów stamtąd otrzymują

Biznesmena w Polsce należy udusić
I do wszystkich płatności należy go zmusić
Skąd ma wziąć pieniądze? Rząd o to nie stoi
ON sprawiedliwości strzeże i na straży stoi
Tak bardzo "równość społeczna" Polaków przenika,
Że się zachowują jak "pies ogrodnika"
Obcym d... liżą, obcym adorują
Swoich prześladują i zawsze dołują

Gdyby nie daj Boże w USA rządzili
Amerykę by już dawno z torbami puścili.


Stanisław Dworak

Absolwent Politechniki Rzeszowskiej, już w latach szkolnych pisał wiersze i fraszki, które bawiły szkolną brać. W okresie studiów publikował wiersze w "Prometeju" i "Nowinach Rzeszowskich". W USA wiersze autora ukazywały się w tygodniku "Alfa", "Nowe Życie" i "Dzienniku Związkowym".
Jego poezję mozna spotkać w Polsce, a na emigracji w USA, Kanadzie, Anglii i Argentynie.
 

Wasze komentarze:
 

Dodaj swój komentarz:

Powrót do strony wszystkich artykułów ...